SENEFOL 90 TABLETEK

Opakowanie

90 tabletek

Skład

Liść i owoc senesu – 300 mg Jedna tabletka zawiera nie mniej niż 6,75 mg antranoidów w przeliczeniu na sennozyd B.

Działanie

Glikozydy antranoidowe zawarte w liściach senesu wzmagają perystaltykę jelita grubego, hamują wchłanianie wody, co powoduje zmiękczenie mas kałowych i ułatwia wypróżnienie. Działanie przeczyszczające występuje po 6-12 godzin od chwili podania preparatu.

Wskazania

W zaparciach nawykowych i atonicznych, a także wynikających z błędów diety, w celu opróżnienia jelit przed badaniem rentgenowskim oraz innymi badaniami diagnostycznymi. Pomocniczo w dolegliwościach hemoroidalnych w celu uregulowania stolca.

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku w niedrożności i zwężeniu jelit, atonii, zapaleniu wyrostka robaczkowego, w zapalnych schorzeniach jelit, bólach brzucha niewiadomego pochodzenia, w stanie odwodnienia połączonym z utratą elektrolitów.

Dawkowanie

Dzieci powyżej 12 lat, dorośli: 2-3 tabletki przed snem. Preparat należy popić dużą ilością wody. Ze względu na zróżnicowaną wrażliwość osobniczą dawkowanie należy rozpocząć od najmniejszej dawki (1 tabl.), którą należy w razie potrzeby zwiększyć do ustalenia dawki skutecznej. Efekt przeczyszczający występuje po okresie od 8 do 12 godzin, w przypadku jego braku następną dawkę preparatu przyjąć po upływie 12 godzin. Przyjmowanie leku do 2-3 razy w tygodniu jest zwykle wystarczające do uzyskania efektu terapeutycznego.

Działania niepożądane

U osób nadwrażliwych na składniki preparatu mogą wystąpić reakcje uczuleniowe m.in. świąd, pokrzywka, wysypka. Mogą wystąpić dolegliwości skurczowe i bólowe brzucha. Należy wówczas zredukować stosowane dawki. Długotrwałe przyjmowanie leku może spowodować ciemne zabarwienie śluzówki okrężnicy (pseudomelanosis coli), które zwykle ustępuje po zakończeniu przyjmowania preparatu. Możliwość zmiany zabarwienia moczu metabolitami (na kolor różowy lub czerwono-różowy, zależnie od pH), nie ma znaczenia klinicznego.

Interakcje

Przewlekłe nadużywanie preparatu może prowadzić do hipokalemii, wówczas możliwe jest nasilenie działania równocześnie przyjmowanych glikozydów nasercowych, leków antyarytmicznych, leków wydłużających odcinek QT oraz leków przywracających rytm zatokowy. Równoczesne przyjmowanie preparatu z lekami wywołującymi hipokalemię np. leki moczopędne, sterydy kory nadnerczy, korzeń lukrecji, może pogłębić niedobór elektrolitów.