Jesteś tutaj:

Cukrzyca nie musi ograniczać Twojej swobody

Cukrzyca typu II występuje najczęściej u osób dorosłych z zaburzeniami wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki lub jej nieskuteczne wykorzystywanie przez tkanki. Astaksantyna (Astaxin?) wykazała skuteczne działanie w modelu cukrzycy typu II.

Cukrzyca nie musi ograniczać Twojej swobody

Zdjęcie: Dennis Skley

Glukoza i wolne rodniki - niebezpieczny mariaż

Wolne rodniki powstają na skutek zaburzeń oddychania, niedokrwienia serca, szkodliwego działania związków chemicznych, promieniowania UV, zaburzeń metabolicznych oraz cukrzycy i innych przewlekłych chorób.

Ludzki organizm produkuje naturalne przeciwutleniacze, aby chronić się przed niszczącym działaniem wolnych rodników. Niestety, zanieczyszczone powietrze i woda, wszechobecne w żywności konserwanty, stres, niska aktywność fizyczna i jedzenie "byle czego" w biegu, wspomaga ich wytwarzanie, co skazuje nasz organizm na bardzo nierówną walkę.

Dlatego tak ważne jest, aby przeciwutleniacze dostarczyć organizmowi z zewnątrz, za pomocą odpowiednio dobranych odżywek i suplementów diety.

Nie jest jednak obojętne, jaki produkt wybierzemy.

W zapobieganiu chorób najlepsze są silne związki o potwierdzonej aktywności przeciwutleniacza. Wiele badań ostatnich lat skoncentrowanych było na witaminie E, która niestety okazała się związkiem zbyt słabym w walce z tak potężnym przeciwnikiem. Inne naturalne antyoksydanty, takie jak witamina C, cynk, magnez czy selen również wymagają stosowania niewiarygodnie wysokich dawek, aby uzyskać efekt terapeutyczny.

Bardzo wrażliwe na działanie wolnych rodników są lipidowe składniki błon biologicznych (łańcuchy boczne kwasów tłuszczowych). Są one uszkadzane w procesie peroksydacji (szczególny rodzaj samoutleniania, w którym lipidy ulegają utlenianiu w szeregu reakcji przy udziale wolnych rodników). Wolny rodnik pozyskując atom wodoru powoduje destabilizację łańcucha bocznego. Ostatecznie, skutkiem jest niestabilność błon komórkowych, zmiana ich przepuszczalności oraz zaburzenia transportu błonowego, co prowadzi do uszkodzenia struktury komórek. Reaktywne formy tlenu (wolne rodniki) mogą powodować także konwersję białek, powodując zmianę ich struktury i funkcji. Skutkiem jest modyfikacja aminokwasów i białek enzymatycznych, utlenianie grup tiolowych i w końcu denaturacja białka. Jest to szczególnie niebezpieczne w organach takich jak trzustka, które wydzielają enzymy i hormony niezbędne do życia człowieka.

Jak dowiedziono, wolne rodniki odgrywają istotną rolę w patogenezie ostrego zapalenia trzustki, a zaburzenia równowagi układu: utleniacze - przeciwutleniacze, korelują z ciężkością choroby.

Ze względu na globalny zasięg i powagę problemu, rozpoczęły się badania obejmujące najnowsze, aktywne antyoksydanty naturalnego pochodzenia.

Wstępne wyniki wykazują, że najsilniejsze z nich, takie jak astaksantyna (Astaxin), mogą poprawić kontrolę nad cukrzyca typu II i zahamować postępujące uszkodzenie nerek poprzez zapobieganie powstawania wolnych rodników w procesie glikozylacji spowodowanej hiperglikemią.



Cukrzyca typu II występuje najczęściej u osób dorosłych z zaburzeniami wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki lub jej nieskuteczne wykorzystywanie przez tkanki.

Cukrzycy towarzyszy ogólnoustrojowy stres oksydacyjny. Glikozylowane białka powstające w cukrzycy są właśnie przyczyną tworzenia wolnych rodników. Reakcje te są hamowane przez antyoksydanty, a katalizowane przez jony metali grup przejściowych, takich jak żelazo czy miedź.

Niektóre z powikłań cukrzycy, jak np. retinopatia cukrzycowa, są również spowodowane działaniem wolnych rodników.

W większości przypadków, cukrzyca jest leczona za pomocą farmaceutyków, jednak około 20% cukrzyków może uniknąć leczenia za pomocą zmiany trybu życia.

Oznacza to, że chociaż nie jesteśmy w stanie zmienić genetycznych uwarunkowań, na szczęście chorobie można zapobiec: na przykład zmianą diety, odpowiednią jej suplementacją i ćwiczeniami fizycznymi. Odkrycia naukowe jednoznacznie łączą żywność o wysokim indeksie glikemicznym i skłonność do cukrzycy typu II. Nadmiar glukozy we krwi powinien być przekształcony przez insulinę w glikogen, jakkolwiek, gdy zapasy glikogenu są zapewnione, glukoza jest przekształcana w tłuszcz. Z czasem, komórki organizmu mogą stać się mniej czułe na insulinę, sprawiając, że większa jej ilość jest potrzebna to przeprowadzenia tego samego procesu. Hiperglikemia prowadzi ostatecznie do powikłań wielonarządowych, w tym choroby nerek.

Astaksantyna (Astaxin) wykazała skuteczne działanie w modelu cukrzycy typu II.

Mechanizm polegał na hamowaniu nie-enzymatycznej glikozylacji protein i mitochondriów. Uniwersalny dla większości organizmów mechanizm działania niesie ze sobą uzasadnione implikacje w stosunku do ludzi z grup ryzyka, którzy wykazują skłonności do cukrzycy (osłabione trawienie lub osłabiona tolerancja glukozy) lub chcą zwalczać zaawansowane cukrzycowe problemy nerek (nefropatia). W badaniach wykazano, że astaksantyna hamuje dysfunkcję komórek beta trzustki spowodowaną oksydacją. Inne, szerzej zbadane antyoksydanty (N-acetyl-L-cysteina, witamina C i E) mają aktywność ochronną w stosunku do komórek beta trzustki potwierdzoną wieloletnimi obserwacjami. Nowy antyoksydant, Astaxin, ze względu na nieporównywalnie wyższą aktywność, posiada zapewne znacznie lepszy efekt terapeutyczny.

Astaksantyna (Astaxin) jest karotenoidem ksantofilowym uzyskanym z algi Haematococcus pluvialis. Jest to wodna roślina zamieszkująca skalne jeziorka Archipelagu Sztokholmskiego. W niesprzyjających warunkach środowiska, kiedy wodne oczka wysychają, jest w stanie wytworzyć niezwykle odporną formę, zdolną do przetrwania w palących promieniach słońca. Jej ściany komórkowe grubieją, w obrębie komórki akumulują się tłuszcze i wytwarzana jest astaksantyna. Astaksantyna chroni jądro komórkowe i inne organelle oraz składniki odżywcze przed utlenieniem pod wpływem promieniowania UV. Dzięki niej alga jest w stanie przetrwać długie okresy suszy i surowe warunki klimatyczne.

W organizmie człowieka, astaksantyna przeciwdziała niszczącemu oddziaływaniu wolnych rodników na wrażliwe tkanki, które mają chorobowo upośledzoną zdolność do regeneracji. U chorych na cukrzycę dotyczy to w szczególności komórek beta trzustki. Astaksantyna (Astaxin)poprawia dzięki temu produkcję insuliny i pomaga ograniczyć ryzyko powikłań w cukrzycy związane m.in. z glikacją mieliny, odkładaniem płytek miażdżycowych oraz złogów AGE (AGEs - advanced glycation end-products - szkodliwe produkty rodnikowej glikacji białek) w kłębuszkach nerkowych. Utrzymuje też w organizmie na optymalnym poziomie czułość komórek na insulinę (wydajność procesu przekształcania glukozy w glikogen przy danym stężeniu insuliny). Poprawia w ten sposób transport glukozy do mięśnia i wątroby, w postaci glikogenu.

Astaxin w swoim składzie oprócz astaksantyny zawiera dwa inne antyoksydanty witaminę C oraz witaminę E. Tak unikalny skład powoduje, że Astaxin pomaga ograniczyć ryzyko wystąpienia powikłań cukrzycy i stanowi optymalne uzupełnienie dla diabetyków.

Artykuł sponsorowany

Masz problemy z cerą?

Dręczą Cię zmarszczki?

Poznaj inne możliwości Astaxinu

Astaxin Skuteczna broń w walce ze zmarszczkami

Astaxin Skuteczna broń w walce ze zmarszczkami

Komentarze(0)

    Znaleziono również w


    Polecamy również


    Zobacz Także