Zdjęcie: dozenist
W swojej najczęstszej postaci rozwija się już od około 30 roku życia, w wyniku niedostatecznej higieny jamy ustnej.Płytka kamienia nazębnego powstała z bakteryjnych zmineralizowanych osadów drażni dziąsła, prowadzi do rozwoju stanu zapalnego, cofania się dziąseł, odsłonięcia szyjek zębowych z zanikiem kości wyrostków zębodołowych, a w następstwie tych procesów do poluzowania zęba i jego utraty.
Parodontoza nie jest chorobą dotykająca jedynie ludzi dojrzałych. Wyróżnić można 5 typów zapalenia przyzębia: dorosłych (spotykane najczęściej), szybko postępujące, młodzieńcze, oporne na leczenie, przed okresem dojrzewania.
Jakie są typowe objawy parodontozy
Choroba ta rozwija się powoli, przez wiele lat. Początkowo może przebiegać bezobjawowo, lub też z niewielkimi dolegliwościami, nie należy jednak bagatelizować żadnych z jej objawów i podjąć leczenie natychmiast po zdiagnozowaniu jednostki chorobowej. Postępowanie takie pozwoli, w zależności od stopnia rozwoju choroby, cofnąć całkowicie jej objawy, zatrzymać rozwój, lub zapobiec dalszym zmianom.
Typowe objawy paradontozy:
Komu grozi parodontoza
- krwawienie z dziąseł
- nadwrażliwość zębów
- obrzęk, przerost, zaczerwienienie dziąseł
- nieświeży oddech
- odsłonięcie szyjek zębowych
- ruchomość zęba początkowo w kierunku przednio-tylnym, następnie w kierunku bocznym, ostatecznie w kierunku pionowym
- przemieszczanie się zębów
- tworzenie się szpar między zębami
- rozwój kieszonek przyzębnych - jest objawem charakterystycznym dla zapalenia przyzębia i odróżniającym je od zapalenia dziąseł
Komu grozi parodontoza
Czynniki predysponujące do rozwoju paradontozy:
Jeżeli należysz do którejś z wymienionych powyżej grup ryzyka pamiętaj o szczególnej trosce o swoja jamę ustną!
- czynniki genetyczne: odpowiedzialne są głównie za młodociana postać zapalenia przyzębia, często dotyczą defektów układu immunologicznego
- podeszły wiek
- płeć męska
- cukrzyca: zwiększone prawdopodobieństwo rozwoju infekcji, zmiany naczyń włosowatych, powoduje cięższy przebieg choroby
- osteoporoza
- palenie tytoniu: możliwy rozwój postaci choroby szybko rozwijających się opornych na leczenie, upośledza czynność układu odpornościowego odpowiedzialnego za zwalczanie infekcji
- stres: długotrwałe narażenie na ten czynnik znacznie obniża sprawność układu odpornościowego odpowiedzialnego za ochronę organizmu przed infekcjami
- zmiany hormonalne: ciąża, menstruacja, dojrzewanie, niedoczynność przedniego płata przysadki, niedoczynność tarczycy, nadczynność przytarczyc,
- leki: cyklosporyna, fenytoina, blokery kanałów wapniowych
- wady zgryzu
- niewłaściwa dieta: niedobory witamin C, A, E, D; nadmierna ilość spożywanego cukru, niedobory aminokwasów
Jeżeli należysz do którejś z wymienionych powyżej grup ryzyka pamiętaj o szczególnej trosce o swoja jamę ustną!
Należy jednak pamiętać, że w ponad 90% za rozwój choroby odpowiedzialna jest niedostateczna higiena jamy ustnej, a pozostałe czynniki jedynie w nielicznych przypadkach stanowią podstawę jej rozwoju, aczkolwiek niewątpliwie sprzyjają pogłębianiu się oraz intensywności zaistniałych zmian.
Jak leczyć parodontozę
Pamiętać należy o fakcie podstawowym, iż główną przyczyną rozwoju parodontozy jest niedostateczna higiena jamy ustnej.
PO PIERWSZE CODZIENNA HIGIENA I PROFILAKTYKA:
Pod pojęciem tym należy jednak rozumieć nie tylko regularne mycie zębów (zalecana jest szczoteczka o miękkim włosiu). Istotny jest także właściwy dobór pasty do zębów. U osób z rozwiniętą paradontozą zaleca się stosowanie preparatów zawierających dodatek chlorheksydyny, która znacznie opóźnia rozwój płytki bakteryjnej oraz środków zawierających wyciągi roślinne o działaniu ściągającym lub olejki eteryczne działające antyseptycznie.
Równie ważne jest także codzienne stosowanie: nici dentystycznej, wykałaczek drewnianych lub szczoteczki międzyzębowej (zalecana dla pacjentów o szerokich przestrzeniach międzyzębowych), stymulatorów dziąsłowych, wodnych irygatorów ustnych (mogą byś stosowane z ciepłą wodą, ciepłym roztworem soli lub innymi środkami; uznawane za wysoce skuteczne w zwalczaniu płytki nazębnej, jako uzupełnienie szczoteczki do zębów), żucie bezcukrowych gum do żucia ok. 20-30 min po posiłku, stosowanie płynów do płukania jamy ustnej oraz co najistotniejsze systematyczne wizyty kontrolne u stomatologa (zalecane, co 6 miesięcy).
Wizyta taka pozwala dentyście nie tylko ocenić stan naszych zębów, ewentualnie usunąć rozwijające się ubytki, ale także zbadać stan zdrowia naszych dziąseł poprzez ich wstępna wizualna ocenę oraz wykonanie prostego badania (zgłębnikowania) kieszonek przyzębowych.
Wizyta taka pozwala dentyście nie tylko ocenić stan naszych zębów, ewentualnie usunąć rozwijające się ubytki, ale także zbadać stan zdrowia naszych dziąseł poprzez ich wstępna wizualna ocenę oraz wykonanie prostego badania (zgłębnikowania) kieszonek przyzębowych.
Istotne jest także systematyczne usuwanie kamienia nazębnego podczas profesjonalnych zabiegów u stomatologa 1-2 razy w roku. Zabieg ten może być wykonywany ręcznie lub przy użyciu ultradźwięków (metoda niewątpliwie bardziej komfortowa dla pacjenta).
LECZENIE BÓLU I STANU ZAPALNEGO:
Ostry ból nie zawsze musi stanowić element paradontozy. Aby mu zapobiegać istotne jest działanie antyseptyczne oraz ściągające. W tym celu stosuje się płukanie jamy ustnej preparatami ziołowymi, zasadowymi, oraz z dodatkiem chlorheksydyny. Kieszonki dziąsłowe można przepłukiwać wodą utleniona.
W leczeniu parodontozy młodzieńczej stosuje się dostępne na receptę: metronidazol oraz amoksycylinę. W przypadku tworzenia się ropni konieczna jest wizyta u stomatologa w celu nacięcia go. Konieczne jest także usunięcie cementu korzeniowego wraz z wygładzeniem powierzchni szyjek korzeni.
W leczeniu parodontozy młodzieńczej stosuje się dostępne na receptę: metronidazol oraz amoksycylinę. W przypadku tworzenia się ropni konieczna jest wizyta u stomatologa w celu nacięcia go. Konieczne jest także usunięcie cementu korzeniowego wraz z wygładzeniem powierzchni szyjek korzeni.
ZABIEGI CHIRURGICZNE:
- KIRETAŻ - zabieg najczęściej stosowany. Polega na usunięciu obumarłych ścian patologicznych kieszonek dziąsłowych. Zbieg wykonywany jest w znieczuleniu na 4-6 zębach. Ułatwia gojenie się ran, ustąpienie stanu zapalnego, umocowanie zębów.
- GINGIWEKTOMIA - wycięcie kieszonek dziąsłowych.
- OPERACJA PŁATOWA - stosowana w pionowym zaniku kości wyrostków zębodołowych. Zabieg odsłonięcia kieszonek kostnych.
- INNE: przy rozchwianiu zębów stosuje się ich unieruchomienie przez ligaturownię lub szynowanie.
Czy należy bać się parodontozy
Nieleczona parodontoza poza utratą zębów może prowadzić do rozwoju wielu innych, poważnych schorzeń. Najczęściej wymieniane to: zawał serca, udar, przedwczesny poród, bóle stawów, cukrzyca. Należy jednak pamiętać, że choroba ta właściwie leczona, pozwoli nam zachować własny promienny uśmiech na długi czas.
