Po co nam migdałki?
Znane nam z obserwacji sprzed lustra tzw. migdałki, które przy szerszym otworzeniu ust możemy dostrzec po bocznych stronach gardła, stanowią ważny element układu odpornościowego. Migdałki podniebienne wchodzą w skład tzw. pierścienia Waldeyera, do którego zaliczamy również migdałek gardłowy (tzw. trzeci), migdałek językowy, migdałki trąbkowe, pasma (sznury) boczne oraz grudki chłonne tylnej ściany gardła. Znajdujący się na granicy układu oddechowego i pokarmowego, pierścień Waldeyera spełnia niezwykle ważna rolę w obronie organizmu przed pojawiającymi się patogenami. Migdałki podniebienne (biorące swoją nazwę od swojego charakterystycznego, przypominającego migdał kształtu) są największym objętościowo elementem pierścienia Waldeyera. Migdałki rozpoznają pojawiające się organizmy chorobotwórcze, informują organizm o ich pojawieniu się, by ostatecznie uruchomić odpowiednie mechanizmy neutralizujące i niszczące patogeny. Migdałki spełniają znaczącą rolę w mechanizmach odpornościowych organizmu.
Stany zapalne migdałków - powszechny problem wśród dzieci
Zakażenia górnych dróg oddechowych, w tym stany zapalne migdałków, szczególnie często występują u dzieci młodszych (2 - 5 roku życia), co wynika z jednej strony z niedojrzałości ich układu immunologicznego (odpornościowego), a z drugiej jest wynikiem zarażania się dzieci w żłobkach czy przedszkolach. Anginą (czyli stanem zapalnym migdałków lub całego pierścienia Waldeyera) można się zarazić drogą kropelkową. Przyczyną tej choroby są bakterie, flora mieszana lub wirusy.
Leczenie zapalenia migdałków polega na podawaniu odpowiednich leków (antybiotyków w przypadku, gdy przyczyną stanu zapalnego są bakterie, ale też leków przeciwgorączkowych i przeciwbólowych). Konieczne jest pozostanie w domu - najlepiej w łóżku, przez co najmniej tydzień.
Niestety, zapalenia migdałków mają częste nawroty wśród najmłodszych. Przyczyny są różne. Dzieci przebywając wśród swoich rówieśników mogą się nawzajem zarażać. Infekcje wirusowe osłabiają odporność dzieci, co prowadzi do nadkażeń bakteryjnych. Kolejne antybiotykoterapie osłabiają układ immunologiczny, który nie radzi sobie ze zwalczeniem następnych patogenów. Nie bez znaczenia ma też czas nasilenia infekcji - okres zimowy, kiedy dzieci mogą wyziębić się lub przegrzać. Niekiedy najmłodsi narażeni są również na czynniki drażniące - zanieczyszczenia miast lub dym tytoniowy. Niestety już po kilku anginach może dojść do rozwoju przewlekłego zapalenia migdałków podniebiennych (tonsilitis chronica purulenta).
Niestety, zapalenia migdałków mają częste nawroty wśród najmłodszych. Przyczyny są różne. Dzieci przebywając wśród swoich rówieśników mogą się nawzajem zarażać. Infekcje wirusowe osłabiają odporność dzieci, co prowadzi do nadkażeń bakteryjnych. Kolejne antybiotykoterapie osłabiają układ immunologiczny, który nie radzi sobie ze zwalczeniem następnych patogenów. Nie bez znaczenia ma też czas nasilenia infekcji - okres zimowy, kiedy dzieci mogą wyziębić się lub przegrzać. Niekiedy najmłodsi narażeni są również na czynniki drażniące - zanieczyszczenia miast lub dym tytoniowy. Niestety już po kilku anginach może dojść do rozwoju przewlekłego zapalenia migdałków podniebiennych (tonsilitis chronica purulenta).
Przewlekłe zapalenie migdałków i jego konsekwencje
Przewlekłe zapalenie migdałków może pojawić się, jak już wspomniano, już po kilku anginach. Czasami, jednorazowe ostre zapalenie migdałków podniebiennych również może spowodować ten stan.
Przewlekłe zapalenie migdałków charakteryzuje się następującymi objawami miejscowymi: trudnością w połykaniu, suchym kaszlem, kłuciem w gardle, nieprzyjemnym zapachem z ust, skłonnością do częstych nawrotów ostrych zapaleń migdałków, powiększeniem węzłów chłonnych. Stanowi temu towarzyszą objawy ogólne takie jak: stany podgorączkowe, brak apetytu, zmęczenie, a szczególnie u dzieci - trudność w koncentracji i gorsze wyniki w nauce.
Przewlekłe stany zapalne migdałków są wskazaniem do ich usunięcia, przy czym jest to wskazanie względne. Na przestrzeni wielu lat zmieniało się podejście do zabiegu usunięcia migdałków - do lat 60 - tych ubiegłego wieku, był to zabieg wykonywany niemal rutynowo. Aktualnie ilość przeprowadzanych zabiegów tonsillectomii (usunięcie migdałków podniebiennych) i adenotomii (usunięcie migdałka gardłowego) systematycznie spada. Obecnie kwalifikacja do zabiegu usunięcia migdałków, jest ustalana z dużą starannością. Wg autorów jednej z medycznych publikacji (Mrówka - Kata i wsp.), dopiero 7 lub więcej epizodów anginy u dziecka w ciągu ostatniego roku może być wskazaniem do zabiegu usunięcia migdałków. Przy czym przewlekłe zapalenie migdałków jest wskazaniem do ich usunięcia u dzieci powyżej 10 roku życia. Dzieci w wieku do 10 lat są poddawane temu zabiegowi głównie z powodu przerostu migdałków, który może być konsekwencją nawracających stanów zapalnych. Przed ukończeniem 4 roku życia, zasadniczo nie usuwa się migdałków, ponieważ jest to czas kiedy pełne mechanizmy obronne nie zostały jeszcze u dzieci wykształcone.
Nie każde dziecko (ale też i osoby dorosłe), mimo wskazań do usunięcia migdałków może być poddane temu zabiegowi. Przeciwwskazaniami są m.in.: ciężkie schorzenia układowe (cukrzyca, padaczka, astma, choroby serca), wrodzone lub nabyte zmiany np. rozszczepy podniebienia.
Mimo, że usunięcie migdałków jest zabiegiem przeprowadzanym często, należy liczyć się z możliwością powikłań po tej operacji. Najczęstszymi są nudności i wymioty, jednak u niektórych pacjentów obserwowano posocznicę, odmę, ostrą niewydolność nadnerczy, zakrzepicę, skłonność do otyłości i inne groźne następstwa.
Nie każde dziecko (ale też i osoby dorosłe), mimo wskazań do usunięcia migdałków może być poddane temu zabiegowi. Przeciwwskazaniami są m.in.: ciężkie schorzenia układowe (cukrzyca, padaczka, astma, choroby serca), wrodzone lub nabyte zmiany np. rozszczepy podniebienia.
Mimo, że usunięcie migdałków jest zabiegiem przeprowadzanym często, należy liczyć się z możliwością powikłań po tej operacji. Najczęstszymi są nudności i wymioty, jednak u niektórych pacjentów obserwowano posocznicę, odmę, ostrą niewydolność nadnerczy, zakrzepicę, skłonność do otyłości i inne groźne następstwa.
Przerost migdałków - niebezpieczne powikłanie
Przerost migdałków może być konsekwencją nawracających kilkakrotnie odczynów zapalnych w tym miejscu. Jednak przerostowi sprzyjają i inne czynniki, np. spożywanie pokarmów bogatych w węglowodany. Jak podają autorzy publikacji (Waśniewska E. i wsp.) przyczyny przerostu nie są całkowicie wyjaśnione.
Patologiczny przerost migdałków może powodować niebezpieczne dla zdrowia następstwa.
Przy przeroście migdałków podniebiennych obserwuje się przede wszystkim:
- trudności w połykaniu pokarmów,
- zmianę głosu,
- zaburzenia drożności dróg oddechowych, co jest przyczyną bezdechu w czasie snu.
Przerost migdałka gardłowego objawia się:
- Stałym oddychaniem przez usta, przez co powietrze, którym dziecko oddycha jest nieogrzane, nieoczyszczone i nieodpowiednio nawilżone. Prowadzi to do wysuszenia błony śluzowej jamy ustnej i gardła, i może prowadzić do rozwoju angin i innych infekcji.
- Zmianą barwy głosu.
- Zaburzeniem prawidłowej wentylacji ucha, co w konsekwencji może prowadzić do wysiękowych zapaleń ucha, ostrych zapaleń ucha środkowego co może doprowadzić nawet do niedosłuchu.
- Stanami zapalnymi zatok przynosowych, spowodowanych ich nieprawidłową wentylacją i zaleganiem wydzieliny nosa.
- Powiększeniem węzłów chłonnych karkowych i szyjnych, oraz zaburzeniem w ukształtowaniu twarzy. Dziecko z przerośniętym migdałkiem gardłowym, ma ubogą mimikę, jest blade, ma stale uchylone usta. Jego wyraz twarzy określany jest jako ospało - gapiowaty.
- Wadami zgryzu.
- Brakiem apetytu u dzieci, brakiem energii, trudnością w koncentracji i uczeniu.
- Jak widać przerostowi migdałków towarzyszą bardzo uciążliwe objawy, które mogą negatywnie wpływać na prawidłowy rozwój dziecka.
Walka z infekcjami migdałków - niezbędna poprawa odporności
Nawracające infekcje migdałków dzieci, wskazują na znaczne osłabienie ich odporności. Chcąc uchronić je przed chorobami należy zadbać o poprawę kondycji układu immunologicznego. Podawanie naturalnych związków, jest doskonałym sposobem na poprawę odporności najmłodszych.
Jakie substancje mają wpływ na fizjologiczne mechanizmy obronne?
- Witaminy - m.in. witamina B5, B6 i B12. Witamina B5 czyli kwas pantotenowy bierze udział w regeneracji tkanek, przyspiesza gojenie ran, uczestniczy w syntezie niektórych hormonów i spełnia wiele innych bardzo ważnych funkcji. Jej niedobór skutkuje m.in. zwiększoną podatnością na zakażenia. Witamina B6 - pirydoksyna, reguluje wiele procesów fizjologicznych i wpływa na zwiększenie odporności. Jej niedobór skutkuje m.in. osłabieniem mechanizmów obronnych organizmu. Witamina B12, czyli cyjanokobalamina - uczestniczy m.in. w wytwarzaniu czerwonych krwinek, przeciwdziałając tym samym anemii.
- Minerały - jod, mikroelement niezbędny do wytwarzania hormonów tarczycy, regulujących szereg ważnych dla życia funkcji - przemianę materii, pracę układu nerwowego. Niedobór jodu mogący prowadzić do rozwoju tzw. wola, spowalnia u dzieci rozwój fizyczny i psychiczny, zmniejsza zdolność uczenia się, a u dorosłych może spowodować groźne zaburzenie pracy wielu narządów.
- Aminokwasy - L-arginina, przyspiesza gojenie ran, wspomaga pracę układu immunologicznego, wpływa korzystnie na wzrost i naprawę mięśni, jeżeli wymienić tylko niektóre z jej funkcji. Jak wskazują badania, jej suplementacja zmniejsza ryzyko infekcji pooperacyjnych.
- Glukan - wielocukier pochodzący z drożdży (Saccharomyces cerevisiae). Przeprowadzone liczne badania naukowe wskazują, na korzystne immunostymulujące działanie glukanu. Glukan aktywizuje różne komórki układu odpornościowego, wzmacniając tym samym naturalne mechanizmy obronne organizmu.
Idealnym rozwiązaniem byłaby możliwość podawania dzieciom wszystkich tych substancji jednocześnie, tak by kompleksowo zadbać o poprawę 
ich odporności. Czy istnieje taki preparat? Tak! IMMUNOTROFINA to suplement diety zawierający w swoim składzie wymienione wyżej związki wpływające korzystnie na poprawę odporności.
Immunotrofina - skuteczna odpowiedź na nawracające infekcje migdałków
Immunotrofina to suplement diety o innowacyjnym i kompleksowym składzie wpływającym korzystnie na poprawę odporności organizmu. Preparat ten jest szczególnie wskazany dla osób cierpiących z powodu:
- przerostu migdałków,
- nawracających stanów zapalnych migdałków oraz górnych dróg oddechowych.
Regularne stosowanie preparatu - wzmacniając barierę immunologiczną łagodzi stany zapalne w obrębie migdałków, objawy związane z ich przerostem oraz poprawia odporność organizmu na infekcje. Syrop Immunotrofina to bezpieczny suplement diety, który mogą stosować nawet dzieci poniżej 3 roku życia!
Kompleksowe działanie preparatu Immunotrofina oraz jego korzystny wpływ na układ odpornościowy, nie jest ograniczony tylko dla dzieci cierpiących na choroby górnych dróg oddechowych, tj. jak zapalenie migdałków, infekcje gardła czy profilaktyka tych schorzeń. Preparat może być również z powodzeniem stosowany:
- w stanach obniżonej odporności, w celu aktywacji układu immunologicznego,
- w celu wspomagania naturalnej odporności organizmu przez cały rok,
- w połączeniu z antybiotykami,
- po zabiegach operacyjnych,
- w przypadku niedoboru składników (witamin i minerałów) zawartych w preparacie Immunotrofina.
Stosowanie Immunotrofiny to bezpieczny i skuteczny sposób na wzmocnienie naturalnej odporności na stany zapalne i infekcje w obrębie migdałków!
Immuwash - regeneracja błony śluzowej nosa
Doskonałym uzupełnieniem terapii chorób migdałków - takich jak ich stany zapalne, lub przerost, które niejednokrotnie przebiegają z nieżytem nosa, czyli katarem jest preparat IMMUWASH. Aerozol ten, dzięki aktywnemu składnikowi: beta-glukanowi, regeneruje błonę śluzową nosa i zatok.
Prawidłowa praca błony śluzowej nosa - polegająca na oczyszczaniu powietrza z zanieczyszczeń, i jego odpowiednim nawilżeniu i ogrzaniu, może ulec zaburzeniu na skutek działania różnych czynników:
- chorób - takich jak stany zapalne lub przerost migdałków, które powodują zaburzenie prawidłowej wentylacji zatok i drażnienie błony śluzowej nosa zalegającą wydzieliną,
- nadmiernego wysuszenia śluzówki nosa, co może być efektem przebywania w pomieszczeniach o niedostatecznej wilgotności powietrza (np. klimatyzowanych lub przegrzanych w czasie zimy),
- nieżytu nosa spowodowanego alergią,
- stosowania niektórych leków (np. niektórych antybiotyków, czy preparatów wysuszających śluzówkę nosa).
Właśnie w takich wypadkach wskazane jest stosowanie aerozolu 
Immuwash. Preparat ten, jak już wspomniano, wpłynie regenerująco na śluzówkę nosa, a ponadto ułatwi oczyszczenie nosa i nawilżenie błony śluzowej. Stosowanie preparatu przywraca prawidłowe funkcjonowanie błony śluzowej nosa, wyrównuje naturalne pH wydzieliny nosowej i zmniejsza ryzyko nadkażeń bakteryjnych, które często mają miejsce przy zbyt długim zastoju wydzieliny. Składnik preparatu - beta - glukan, sprzyja poprawie odporności w obrębie błony śluzowej nosa i zatok.
Aerozol Immuwash może być stosowany:
- w celu regeneracji naruszonej wymienionymi czynnikami błony śluzowej nosa,
- w celu nawilżenia nosa i jego oczyszczenia,
- w przebiegu kataru będącego jednym z objawów chorób takich jak zapalenia migdałków, przeziębienie, grypa,
- w przebiegu kataru alergicznego - Immuwash ułatwia usuwanie alergenów,
- w czasie zapalenia zatok i zapalenia ucha,
- w czasie rekonwalescencji po operacji w obrębie noso-gardzieli - Immuwash przyspiesza regenerację, skraca czas dochodzenia do pełni zdrowia,
- w czasie stosowania antybiotyków i innych leków wysuszających błonę śluzową nosa.
Preparat Immuwash jest skuteczny, a zarazem bezpieczny - może być bez obaw stosowany nawet do 25 dni!
Artykuł sponsorowany
Opracowanie: mgr farm. Aleksandra Uruszczak
