Jesteś tutaj:

Czym słodzić?

Co może być równie słodkie jak cukier czy słodzik, a wykazywać o wiele bardziej korzystny wpływ na nasz organizm?

Czym słodzić?
Wielu z nas przyzwyczaiło się do słodzenia napojów białym cukrem lub słodzikiem. Jednak nie jest to koniec naszych możliwości...

Co może być równie słodkie jak cukier czy słodzik, a wykazywać o wiele bardziej korzystny wpływ na nasz organizm?

Lukrecja - korzeń

Lukrecja to częsty składnik słodzący herbat owocowych dostępnych w sklepach, zarówno tych w formie ekspresowej jak i sypanej. Można również samodzielnie stosować korzeń lukrecji jako dodatek do swoich ulubionych napojów.

Nie należy zapominać, że substancje biologicznie czynne występujące w korzeniu lukrecji, wykazują wielokierunkowy pozytywny wpływ na nasz organizm. Działanie takie, występuje zarówno wtedy gdy korzeń lukrecji stosowany jest wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Najważniejszą substancją biologicznie czynną, występującą w korzeniu lukrecji w ilości ok. 12% jest glicyryzyna, o 50-100 razy słodsza od białego cukru (sacharozy).

Oto kilka przykładów korzyści, które płyną ze stosowania lukrecji jako środka słodzącego:

- Wykazuje właściwości przeciwzapalne oraz łagodzące - jest to szczególnie ważne, we wspomagającym leczeniu: choroby wrzodowej czy też stanów zapalnych skóry np. egzemy, atopowych zmian skórnych, łuszczycy, problemów skóry naczynkowej, podrażnień powodowanych poparzeniem słonecznym.

- Wspomaga walkę z trądzikiem - działa antybakteryjnie oraz zmniejsza produkcję łoju skórnego (sebum). Wspomaga regenerację komórkową oraz przyśpiesza gojenie ran, drobnych uszkodzeń skóry i wyprysków - towarzyszących zmianom trądzikowym.

- Działa antyoksydacyjnie - chroni nasz organizm przed negatywnym działaniem wolnych rodników.

- Usprawnia pracę układu krążenia - poprawia kondycję mięśnia sercowego, a ostatnie badania wykazały, że wyciągi z lukrecji obniżają poziom "złego" cholesterolu we krwi (LDL), natomiast podwyższają poziom "dobrego" cholesterolu (HDL). Zatem lukrecja chroni nasze tętnice przed rozwojem miażdżycy.

- Może być stosowana przez osoby chore na cukrzycę - naukowcy dowiedli, że lukrecja poprawia tolerancję glukozy u osób cierpiących na cukrzycę, oznacza to że tkanki chętniej wychwytują glukozę obecną we krwi po posiłku, zapobiegając tym samym utrzymywaniu się jej podwyższonego stężenia w osoczu krwi. W celu ustalenia odpowiedniej ilości do spożycia, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym!

- Dostarcza witamin i minerałów - zawiera witaminy z grupy B (biotynę, niacynę), witaminę E, pierwiastki śladowe: fosfor, mangan, jod, brom, cynk oraz lecytynę (wspomaga pracę mózgu).

- Wspomaga nasz układ odpornościowy

Korzeń lukrecji dostępny jest w postaci sypanej: KORZEŃ LUKRECJI.

UWAGA! Nie należy spożywać dużych ilości korzenia lukrecji, ponieważ mogą pojawić się: obrzęki rąk i stóp, zaburzenia rytmu serca lub podwyższone ciśnienie tętnicze. Ze względu na swoją dużą słodycz, nie ma konieczności stosowania korzenia lukrecji w dużych ilościach, co ustrzeże nas przed wystąpieniem powyżej wymienionych objawów.

Trzcina cukrowa

Z trzciny cukrowe pozyskiwane są dwa typy środków słodzących:

? Cukier trzcinowy - cukier pozyskiwany z tej rośliny, wyglądem przypomina grubo zmieloną, tartą bułkę. Jest nieco mniej słodki niż cukier buraczany (sacharoza), ale posiada lepsze walory smakowe.

? Melasa trzcinowa - ciemnobrązowy, gęsty syrop. Jest o połowę słodsza od cukru.

Zarówno cukier jak i melasa produkowane z trzciny cukrowej, mają do zaoferowania o wiele większe walory smakowe jak i odżywcze, w porównaniu z tymi samymi produktami pozyskiwanymi z buraków cukrowych.

Wyciągi z trzciny cukrowej są bogatym źródłem: żelaza, wapnia, fosforu, magnezu, manganu oraz potasu. Środki słodzące pozyskiwane z trzciny cukrowej wykazują wysokie walory odżywcze oraz wpływają odtruwająco na nasz organizm.

Szczególnie polecane są: dla osób cierpiących na anemię, będących w stanie chronicznego przemęczenia i wyczerpania, przy zapaleniu trzustki i kłopotach w funkcjonowaniu wątroby, w zaburzeniach miesiączkowania, dla sportowców oraz dla kobiet w ciąży i karmiących.

Miód

Miody są produktami wywodzącymi się z nektarów kwiatowych lub spadzi mszyc. Poszczególne miody, w zależności od tego z jakiego nektaru roślinnego są produkowane, posiadają odmienne właściwości. Prócz odmiennych walorów smakowych, cechują się nieco różnym działaniem na nasz organizm. Dlatego też jeśli cierpimy na jakiekolwiek choroby, możemy używać miodu nie tylko jako środka słodzącego, ale również łagodzącego przebieg naszego schorzenia.

Miody wpływają na:

? Układ krążenia - miód dzięki dużej zawartości cukrów prostych (glukozy i fruktozy) i minerałów (magnez i wapń) ma korzystny wpływ w schorzeniach układu krążenia. Obecna w miodzie acetylocholina, obniża ciśnienie krwi, rozszerza naczynia wieńcowe oraz poprawia krążenie. Żelazo zawarte w miodzie stymuluje produkcję czerwonych ciałek krwi (erytrocytów) i hemoglobiny (nośnik tlenu we krwi). Ponadto miód zapobiega powstawaniu obrzęków, na skutek zwiększonego wydzielania moczu. Zmniejsza napięcie nerwowe, polepsza sen i ogólne samopoczucie. Jest więc stosowany w nerwicach: układu krążenia, chorobie wieńcowej i nadciśnieniu.

Polecane miody: wielokwiatowy, lipowy, rzepakowy, gryczany.

- Układ nerwowy - miód wzmacnia układ nerwowy, działa uspokajająco, poprawia samopoczucie i nastrój. Stosuje się go w leczeniu nerwic, apatii, depresji, pobudzenia nerwowego, wyczerpania nerwowego, bezsenności oraz nadpobudliwości (szczególnie dzieci). W szczególności polecany jest miód lipowy.

- Układ pokarmowy - miód reguluje czynności trawienne żołądka, przyspiesza gojenie wrzodów i poprawia łaknienie. Pobudza perystaltykę przewodu pokarmowego, łagodzi stany skurczowe jelit, skraca czas trwania biegunek. Cholina zawarta w miodzie działa ochronnie na wątrobę oraz zwiększa wydzielanie żółci. Dzięki tym wszystkim właściwościom miód znalazł zastosowanie w: chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, w nieżytach żołądka, zapaleniu i stanach skurczowych jelit, biegunkach, zaparciach, zapaleniu wątroby oraz woreczka żółciowego. Polecane miody: akacjowy, rzepakowy.

- Układ oddechowy oraz alergie - miód wykazuje działanie przeciwbakteryjne, przeciwzapalne, przeciwalergiczne, wykrztuśne oraz uodporniające. Zwiększa więc odporność organizmu i chroni drogi oddechowe przed rozwojem zakażenia. Stosowany jest w leczeniu: stanów przeziębieniowych, chrypki, kaszlu, zapalenia gardła, zapalenia zatok, kataru, podwyższonej temperatury, alergii na pyłki. Stosowany jest również w celu złagodzenia objawów astmy. Polecane miody: wielokwiatowy, gryczany, spadziowy.

- Układ moczowy - miód działa moczopędnie, co sprzyja zmniejszeniu obrzęków spowodowanych niewydolnością nerek, zwiększa przepływ krwi przez nerki zapobiegając powstawaniu kamieni nerkowych oraz piasku. Miód stosowany jest jako środek wspomagający w: ostrym i przewlekłym zapaleniu nerek, pęcherza moczowego i miedniczek nerkowych, kamicy nerkowej oraz przeroście prostaty. W szczególności polecany jest miód wrzosowy.

- Naturalny "antybiotyk" - miód charakteryzuje się wysoką aktywnością antybiotyczną, co oznacza że hamuje rozwój, bądź niszczy komórki: bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych, grzybów, wirusów i pierwotniaków. Te cenne właściwości zawdzięcza swemu składowi chemicznemu. Wysoka zawartość cukrów prostych (glukozy i fruktozy), kwaśny odczyn, obecność lizozymu i apidycyny (obie substancje niszczą otoczkę komórek bakteryjnych, przyczyniając się do ich śmierci) oraz inhibiny (substancja ta hamuje namnażanie komórek bakteryjnych, a tym samym zapobiega rozprzestrzenianiu się zakażenia drobnoustrojami), są to cechy nadające miodowi działanie antybiotyczne. Szczególnie silne właściwości antybiotyczne posiada miód gryczany. Jeśli chcemy wzmocnić siłę działania antybiotycznego miodu, należy spożywać go w rozcieńczeniu z wodą, gdyż takie rozcieńczenie powoduje wzrost aktywności antybiotycznej miodu, aż o 220 razy. Możemy zatem wypijać na czczo szklankę wody, w której uprzednio rozpuściliśmy 2 łyżeczki miodu, dodatkowo efekt leczniczy wzmocni dodatek kilku kropel cytryny.

- Problemy dermatologiczne - miód przyspiesza gojenie ran oraz zabezpiecza je przed zakażeniem drobnoustrojami (dzięki swym właściwościom antybiotycznym). Działa przeciwzapalnie, regenerująco oraz przeciwbólowo. Zawiera on również witaminy z grupy B, szczególnie ważne w regeneracji komórek skóry. Miód znalazł zastosowanie w leczeniu: oparzeń, odmrożeń, trudno gojących się ran, owrzodzeń, ropni, czyraków oraz wyprysków. Polecane miody: gryczany i wielokwiatowy.

- Dla diabetyków polecany jest miód akacjowy.

Powyżej przedstawione środki słodzące, stanowią alternatywę dla "białego cukru" i syntetycznych słodzików. Musimy zdać sobie sprawę z tego, że zastępując sacharozę/słodzik: lukrecją, miodem, czy też przetworami trzciny cukrowej, prócz słodyczy dostarczymy naszemu organizmowi wielu cennych witamin, minerałów, a co najważniejsze wzmocnimy swoją odporność.

Nie bójmy się zatem sięgnąć po zdrowszy "odpowiednik słodkości"!

Anna Machura



Spodobał Ci się artykuł?

Chcesz wiedzieć więcej?

Tematy związane z odchudzaniem znajdziesz w darmowym Poradniku Odchudzania Domzdrowia.pl


Komentarze(0)

    Znaleziono również w


    Polecamy również


    Zobacz Także